Συζητώντας πέρσι το καλοκαίρι με Κουβανούς συντρόφους για τον χαρακτήρα και την πιθανή εξέλιξη της οικονομικής κρίσης, εκτιμούσαν ότι η λεγόμενη κρίση χρέους θα εξελιχθεί σε επισιτιστική κρίση (κρίση τροφίμων), όπως ακριβώς εκδηλώθηκε σε κάποιες χώρες (Αϊτή κ.α) όταν αυξήθηκαν απότομα οι τιμές στα τρόφιμα στην παγκόσμια αγορά.
Γι' αυτό οι Κουβανοί θεωρούν "κορυφαία μάχη" την προσπάθεια που καταβάλουν στο νησί για αύξηση της παραγωγικότητας στη γεωργία και σε αυτήν την κατεύθυνση προχώρησαν -μεταξύ άλλων- στις τελευταίες μεταρρυθμίσεις και στην γεωργία, παραχωρώντας κομμάτια κρατικής γης για καλλιέργεια σε μεμονωμένους αγρότες παράλληλα με την εισαγωγή νέων καλλιεργειών (πατάτα κ.α).
Δεδομένου ότι η Κούβα, εξάγει μεν κάποια τρόφιμα (π.χ αστακούς) , δεν έχει καμμιά εξάρτηση από την παγκόσμια αγορά σε επίπεδο σπόρων, λιπασμάτων κλπ για τις δικές της καλλιέργειες ,αλλά εισάγει το 80% των τροφίμων που καταναλώνει. Η μάχη για την επάρκεια και την σχετική αυτάρκεια τροφίμων λοιπόν, είναι πράγματι "κορυφαία".
