Επαναλαμβάνουμε ότι, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Hinterlaces του Οκτωβρίου 2025, το 83% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι θα ήταν διατεθειμένο να αντιμετωπίσει μια ξένη στρατιωτική εισβολή, μόνο το 6% δεν θα το έκανε, και το 89% θεώρησε ότι ο πραγματικός στόχος μιας ενδεχόμενης επέμβασης θα ήταν η ανατροπή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο για την αρπαγή του πετρελαίου.
Πρώτον, πρέπει να εξακριβωθεί με σαφή, ακριβή και λεπτομερή τρόπο τι συνέβη ή τι δεν συνέβη τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου 2026. Η Βενεζουέλα διέθετε και διαθέτει σύγχρονα, αποτελεσματικά και δαπανηρά οπλικά συστήματα που δεν χρησιμοποιήθηκαν. Σαράντα επτά Βενεζουελάνοι στρατιώτες και 32 Κουβανοί συνοδοί σκοτώθηκαν αποκρούοντας γενναία τη συντριπτική επίθεση με στοιχειώδη μέσα. Είναι απαραίτητο να γίνουν γνωστά με ακρίβεια τα γεγονότα και να διορθωθούν τα σφάλματα ενόψει μελλοντικών και προβλέψιμων συγκρούσεων.
Η έρευνα πρέπει να οδηγήσει σε αναδιατύπωση του Στρατηγικού και Τακτικού Δόγματος Ασφάλειας και Άμυνας. Φαίνεται ότι, μπροστά σε μια ταχεία αψιμαχία που απέδειξε την αεροπορική υπεροχή του εχθρού, αποφασίστηκε άνευ όρων παράδοση, με όπλα, δυνάμεις και αποθέματα σχεδόν ανέπαφα και χωρίς ο αντίπαλος να έχει καταλάβει ουσιαστικά και διαρκώς ούτε ένα εκατοστό εθνικού εδάφους. Ένα νέο δόγμα πρέπει να αποκλείει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο η απαγωγή αξιωματούχων ή ο απλός εξαναγκασμός να μεταφράζονται σε παραχωρήσεις που θίγουν την εθνική κυριαρχία.
Ήταν πάντοτε γνωστό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν υπεροχή σε συμβατικό οπλισμό. Αυτό όμως δεν αποτελεί επιχείρημα ώστε όλοι οι λαοί της γης να παραδίδονται άνευ όρων. Πολλοί από αυτούς τις έχουν νικήσει αποφασιστικά με κατώτερα όπλα. Για να υπάρξει αντίσταση, μπορούν να υιοθετηθούν τακτικές μη συμβατικού πολέμου, οι οποίες έχουν καταστήσει συστηματικά άχρηστη αυτή την υπεροχή σχεδόν σε όλες τις ασύμμετρες συγκρούσεις του περασμένου και του τρέχοντος αιώνα. Είναι επείγον να μάθουμε γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν εφαρμόστηκαν αυτές οι τακτικές, να διαμορφωθούν δόγματα που θα διορθώνουν τα λάθη και να ενσωματωθεί ενεργά ολόκληρη η κοινωνία στην άμυνα.
Ο λαός της Βενεζουέλας αγνοεί την έκταση των παραχωρήσεων που έγιναν προς τον εχθρό στα λεπτά που ακολούθησαν την επίθεση, ή με ποιον μηχανισμό και με ποια μορφή αυτές οι παραχωρήσεις μεταβάλλονται ή διευρύνονται έως σήμερα και στο προβλέψιμο μέλλον. Λόγω της ασάφειας που επικρατεί στο ζήτημα, υποθέτουμε ότι ο επιτιθέμενος επιδιώκει μια απόλυτα ολοκληρωτική διακριτική εξουσία που θα συνεπάγεται την εξαφάνιση της κυριαρχίας της Βενεζουέλας και την άνευ όρων λεηλασία των πόρων της. Έχουν θεσπιστεί νόμοι που επιχειρούν να καταστήσουν δυνατή την αντισυνταγματική ιδιωτικοποίηση των βιομηχανιών υδρογονανθράκων και μεταλλείων μας, να μειώσουν δραστικά τη συμμετοχή του κράτους σε αυτές και να υπαγάγουν τις σχετικές διαφορές σε ξένα δικαστήρια ή διαιτησίες. Επιχειρείται η υφαρπαγή όλων των δικαιωμάτων που ανήκουν στον λαό μας χωρίς καμία ανάληψη υποχρεώσεων απέναντί του.
Ένα τέτοιο μοντέλο είναι μη βιώσιμο. Η προπαγάνδα των εισβολέων ισχυρίζεται ότι ανοίγει μια περίοδος κατακλυσμιαίων επενδύσεων που θα φέρουν ποταμούς συναλλάγματος και ευημερίας. Σε άλλο σημείο έχουμε ήδη αναφερθεί στην αποτυχία της συνάντησης της 9ης Ιανουαρίου 2026 μεταξύ του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών και περίπου 17 βορειοαμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών, με στόχο τη διανομή της ενεργειακής λείας της Βενεζουέλας. Καμία δεν επένδυσε ούτε ένα δολάριο. Θεωρούσαν τη χώρα «μη επενδύσιμη» λόγω έλλειψης νομικής ασφάλειας, επειδή η εξόρυξη της πρώτης σταγόνας πετρελαίου θα απαιτούσε επένδυση ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων και ορίζοντα δέκα ετών, αλλά και επειδή μέρος του πλούτου είναι ήδη δεσμευμένο.
Πράγματι, πάνω από το 45% των πετρελαϊκών και αερίων κοιτασμάτων έχουν παραχωρηθεί νόμιμα για περισσότερα από 25 χρόνια σε κινεζικές εταιρείες και σε θυγατρικές της ρωσικής κρατικής πετρελαϊκής Rozneft, οι οποίες πραγματοποιούσαν έρευνες και εξορύξεις ενώ ο αμερικανικός αποκλεισμός εμπόδιζε τη συντήρηση μεγάλου μέρους των υπόλοιπων κοιτασμάτων. Ανάμεσα στα πληροφοριακά κενά μετά την εισβολή συγκαταλέγεται και το σημερινό καθεστώς αυτών των ρωσικών και κινεζικών εκμεταλλεύσεων, καθώς και των υδρογονανθράκων ή άλλων ορυκτών που παράγονται εκεί. Τα έσοδα από αυτές τις παραχωρήσεις ανήκουν αναπαλλοτρίωτα στη Βενεζουέλα και, ως τέτοια, πρέπει να εισρέουν στο Δημόσιο Ταμείο και να κατανέμονται μέσω του εθνικού Προϋπολογισμού και της δημόσιας διοίκησης.
Από την άλλη πλευρά, ο εχθρός διατηρεί αμετάβλητη την επιθετική του στάση. Ούτε ένα από τα χίλια μονομερή καταναγκαστικά μέτρα που επιβλήθηκαν κατά της Βενεζουέλας δεν έχει αρθεί. Δεν έχουν απελευθερωθεί οι όμηροι που απήχθησαν διά της βίας. Δεν έχει αναγνωριστεί η προφανής αναλήθεια των προσχημάτων για την εισβολή: η ανυπαρξία του λεγόμενου Καρτέλ των Ήλιων και του πλέον ανενεργού Tren de Aragua, η ανυπαρξία παραγωγής και λαθρεμπορίου παράνομων ουσιών, η ανυπαρξία μιας αντιπολιτευτικής πλειοψηφίας που δήθεν είχε κερδίσει εκλογικές πλειοψηφίες. Δεν έχει ειπωθεί ούτε λέξη για αποζημιώσεις σχετικά με τις ζημιές που προκάλεσαν ένα φρικτό τέταρτο του αιώνα διώξεων και πάνω από μια δεκαετία αποκλεισμού, οι βομβαρδισμοί από εκατόν πενήντα αεροσκάφη ή τα περιουσιακά στοιχεία της Βενεζουέλας που κατασχέθηκαν παράνομα στο εξωτερικό. Εναντίον της χώρας μας συνεχίζει να ασκείται όλη η πίεση και ο εξαναγκασμός μιας παράνομης πολεμικής κατάστασης, η οποία δεν εγκρίθηκε από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Σε προηγούμενο κείμενο επισημάναμε ότι ο εισβολέας, μέσω του Εκτελεστικού Διατάγματος 14.373, επιδιώκει κάθε έσοδο προερχόμενο από τους υδρογονάνθρακες και τα ορυκτά της Βενεζουέλας —ιστορικά, το 80% της εισροής συναλλάγματος της χώρας— να εκτρέπεται σε λογαριασμό του Υπουργείου Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών ή σε μυστικούς ιδιωτικούς λογαριασμούς στο Κατάρ, υπό διακριτική αμερικανική διαχείριση και αποκλειστικά για την αγορά αγαθών που παράγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Με την ανακοίνωση της απαράδεκτης σχεδόν ολοκληρωτικής λεηλασίας των εσόδων μας έρχεται και η επανέναρξη σχέσεων με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα, θεσμούς εξειδικευμένους στην ακύρωση της κυριαρχίας των χωρών μέσω του εκβιασμού Μη Βιώσιμων Δημόσιων Χρεών. Στερημένη από έσοδα, η Βενεζουέλα θα πρέπει να καλύπτει τις δαπάνες της αποδεχόμενη τοκογλυφικά δάνεια, εγγυημένα με ό,τι απομείνει από τα αγαθά και τους πόρους της. Τα νέα κεφάλαια θα χρησιμοποιηθούν κατά προτεραιότητα για την αποπληρωμή, στην πλήρη ονομαστική τους αξία, χρεών που αποκτήθηκαν σε συμβολικές τιμές από κερδοσκοπικά «αρπακτικά» κεφάλαια.
Αυτή η πλήρης απογύμνωση των δημόσιων εσόδων συνεπάγεται καταστροφικές συνέπειες. Τα τελευταία χρόνια, οι κοινωνικές δαπάνες της κυβέρνησης της Βενεζουέλας ξεπερνούσαν το 70% των εξόδων. Η βίαιη μείωση των διαθέσιμων πόρων θα επιφέρει παράλληλη αποσυναρμολόγηση όλων των σημερινών προγραμμάτων εκπαίδευσης, υγείας, στέγασης, κοινωνικής πρόνοιας, διατροφής, πολιτισμού, επιστημονικής έρευνας, αγροτικής και κτηνοτροφικής ανάπτυξης, βιομηχανοποίησης, άμυνας και υποδομών, τα οποία ήδη έχουν πληγεί σκληρά από περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα επιθετικότητας, μία δεκαετία αποκλεισμού και πάνω από χίλια μονομερή καταναγκαστικά μέτρα που αποσκοπούν στον στραγγαλισμό και την καταστροφή της οικονομίας μας.
Με τη διάλυση αυτών των προγραμμάτων ή τη δραστική μείωση του προσωπικού τους μέσω επιβολής σχεδόν συμβολικών μισθών, θα ακολουθήσει κύμα ανεργίας που η περιορισμένη ιδιωτική επένδυση δεν θα μπορέσει να απορροφήσει.
Η κατάσταση αυτή θα έχει και πολιτικές συνέπειες. Στον βαθμό που οι οργανώσεις που συνεργάζονται με την κατοχή θα αποδεικνύονται ολοένα και πιο ανίκανες να καλύψουν τις πιο ζωτικές ανάγκες του πληθυσμού, θα σημειωθεί μείωση της υποστήριξης προς αυτές.
Η δεξιά αντιπολίτευση, εγκαταλειμμένη ως πολιτικό εργαλείο από τους εισβολείς λόγω της έλλειψης λαϊκής υποστήριξης, θα γίνεται προοδευτικά πιο βίαιη, επιδιώκοντας να αποδείξει την αξία της απέναντι στους κατακτητές. Εκλογικές διαδικασίες διαχειριζόμενες από τις ίδιες εταιρείες που διέπραξαν νοθεία στην Ονδούρα, το Περού, το Εκουαδόρ και άλλες χώρες θα νομιμοποιούν ασυνεπείς προσομοιώσεις που θα αφαιρούν την εξουσία από τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις.
Θα επιβληθούν δραστικές μεταρρυθμίσεις στην εργατική νομοθεσία που θα ανατρέψουν ή θα εξαλείψουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, με κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνέπειες ανάλογες με εκείνες που τέτοια μέτρα προκάλεσαν κατά τον προηγούμενο αιώνα.
Η συνεργασία με τους εισβολείς θα αποφέρει παράνομα κέρδη σε μια ελάχιστη ελίτ διακινητών επιρροής και διεθνικών κερδοσκόπων και θα ακυρώσει το κύρος των πολιτικών και κοινωνικών κινημάτων που θα παραδοθούν σε αυτήν.
Για την Αυτοκρατορία μπορεί να ειπωθεί, όπως και για τους Βουρβόνους, ότι δεν ξέχασε τίποτα και δεν έμαθε τίποτα. Θα επιχειρήσει συστηματική, αμείλικτη και ολοκληρωτική εξάλειψη κάθε κινήματος που έχει ή είχε προοδευτικό προσανατολισμό ή έστω ίχνη αυτού. Μόλις εξαντληθεί η χρησιμότητά του, ούτε ο συνεργαζόμενος τομέας θα αποτελέσει εξαίρεση. Από τα μέσα ενημέρωσης, τα εκπαιδευτικά προγράμματα και την ίδια την Ιστορία θα εξαφανιστούν τα γεγονότα και οι ιδέες των Απελευθερωτών ή θα παραποιηθούν χυδαία ώστε να εκπροσωπούν το αντίθετο των ιδανικών τους. Ακολουθώντας τις κατευθύνσεις του Rudolf Atkon, η εκπαίδευση θα είναι καθαρά εργαλειακή· σύμφωνα με εκείνες της Laura Berns, η δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση θα καταργηθεί.
Όλοι γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω από τη εκκωφαντική σιωπή που μας καταπιέζει. Χωρίς καμία διαβούλευση για τη θέλησή μας, επιχειρείται να μας στερήσουν την κυριαρχία, την Ανεξαρτησία, τους φυσικούς πόρους, την αυτονομία, τα δικαιώματα, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας, προς όφελος μιας επιθετικής δύναμης που μας μισεί και μας περιφρονεί.
Από την εισβολή διεξάγονται δύο μάχες: μία για την εξόντωση της χώρας μας και μία άλλη για την πλήρη αποκατάσταση της κυριαρχίας, των πόρων, της Ανεξαρτησίας, της αυτονομίας και της αυτοδιάθεσης του λαού της Βενεζουέλας.
Ξέρεις ήδη σε ποια πλευρά πρέπει να σταθείς.
Η αυτοάμυνα είναι το πιο αδιαμφισβήτητο από τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και μας αντιστοιχεί να την ασκήσουμε ως Αντίσταση στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, με σκέψεις, λόγια και πράξεις. Ιδέες για να κατανοήσουμε τη φρικτή πραγματικότητα, λόγια για να την καταγγείλουμε, πράξεις για να την αλλάξουμε.
Οι υπάρχουσες οργανώσεις πρέπει να προσανατολιστούν προς την αντίσταση και τη νίκη· όταν αυτό δεν είναι δυνατό, πρέπει να δημιουργηθούν νέες. Υπάρχουν τόσες μορφές αντίστασης όσοι και άνθρωποι και ταλέντα· ο καθένας οφείλει να την αναλάβει στον τομέα των δεξιοτήτων, των ικανοτήτων και των γνώσεών του.
Η αντίσταση πρέπει να λάβει περισσότερες μορφές από την καταπίεση που πολεμά, και ένας λαός έχει το δικαίωμα να τις ασκήσει όλες πριν συναινέσει στην υποδούλωση ή την εξαφάνισή του.
Αντιστέκομαι, άρα υπάρχω.
Resisto, luego existo - Por: Luis Britto García
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου