1 Ιανουαρίου 2010

Evo Morales:Πώς να αλλάξεις τον κόσμο με ένα ποδήλατο

εφημερίδα Granma
LUIS BAEZ και Pedro de la Hoz
pedro.hg @ granma.cip.cu

Στην ηγεσία του λαού του, ο Evo Morales γίνεται την επόμενη Δευτέρα (26/10) 50 χρονών, έχοντας γίνει ένας πολιτικός ηγέτης με μεγάλο κύρος στη διεθνή σκηνή. Με αφορμή την ημερομηνία (των γενεθλίων του) είπε: "Αυτό σημαίνει ότι είμαι επίσης πολιτοφύλακας"


Την πρώτη φορά που μιλήσαμε με τον Evo Morales, μια κρύα νύχτα, το χειμώνα του 2008, ένας από εμάς, γνωρίζοντας την ημερομηνία γέννησής του, παρατήρησε: ¨Την συγκεκριμένη μέρα ο Φιντέλ στην Αβάνα καλούσε το λαό να δημιουργήσει την Εθνική Επαναστατική Πολιτοφυλακή." Ο Πρόεδρος της Βολιβίας κούνησε το κεφάλι, και μετά από μια σύντομη σιωπή, πρόσθεσε: ¨Αυτό σημαίνει ότι είμαι επίσης πολιτοφύλακας¨.

Πενήντα χρόνια μετά την γέννησή του στις 26 Οκτωβρίου 1959, η επέτειός του, βρίσκει τον Evo απορροφημένο στο καθημερινό του πρόγραμμα. Θα σηκωθεί στις 4 τα ξημερώματα , θα διεκπεραιώσει τις πρώτες υποθέσεις μια ώρα μετά, και θα βυθιστεί στην δύνη της δουλειάς ,που θα συνεχιστεί μέχρι το βράδυ.

Από τον Ιανουάριο του 2006, ο Evo είναι Πρόεδρος όλων των Βολιβιανών. Πήρε την εξουσία, για πρώτη φορά με περισσότερο από 53% των ψήφων, και επιβεβαιώθηκε η εκλογή του αυτή, σε δημοψήφισμα τον Αύγουστο του 2008 με μια συντριπτική πλειοψηφία.

Στις επόμενες εκλογές, στις 6 Δεκεμβρίου, οι πρώτες που θα γίνουν με το νέο Σύνταγμα του κράτους, δεν ανακοινώθηκε άλλος υποψήφιος, ο οποίος να μπορεί να τον αντικαταστήσει. Γιατί ο Evo μιλά για ένα έργο που δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία της χώρας, πάνω στα θέματα της κοινωνικής δικαιοσύνης, για τα κίνητρα στην παραγωγή, την παιδεία και την υγεία. Μετρά την αξιοπρέπεια που έχει ανακτήσει ο λαός του, ο οποίος τελικά καρπώνεται όλα τα κέρδη από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και των μεταλλευμάτων. Και την αξιοπρέπεια των απογόνων των γηγενών φυλών Aymara, Κέτσουα, Γουαρανί και των περίπου τριάντα-αυτοχθόνων εθνικών κοινοτήτων, οι οποίες με την κυβέρνησή του, έχουν περάσει από την αφάνεια και την άρνηση που είχαν υποστεί για πολύ καιρό, σε πρωταγωνιστικό ρόλο για την πραγματοποίηση ενός συλλογικού άθλου.

Ο Γερουσιαστής Αντόνιο Peredo, του οποίου επίσης η πολιτική ανάλυση βγήκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μας σχολίασε σχετικά:

"Δεν βλέπω αυτή τη στιγμή κάποιο πρόσωπο πιο συνεπές, από το Evo. Επειδή το μόνο πρόγραμμα της δεξιάς λέει ότι γυρίζουμε πίσω. Δεν υπάρχει άλλο πρόγραμμα, που να είναι κατορθωτό, για να μας αποδεχθούν οι ΗΠΑ. Λένε ότι η DEA πρέπει να επιστρέψει και πάλι στην αντιμετώπιση των καλλιεργητών της κόκας, ότι καλή είναι η εθνικοποίηση στη θεωρία, αλλά τι να εθνικοποιήσεις, αφού δεν έχουμε κανένα κεφάλαιο, οι φυσικοί πόροι έχουν τη χαμηλότερη προσφορά, και άλλες παλιές ιδέες όπως αυτή. Η αντιπολίτευση έχει ξεμείνει από επιχειρήματα. Δεν μπορεί να πει στον κόσμο, ότι θα υποστηρίξει την αλλαγή και ο κόσμος είναι πεπεισμένος ότι η αλλαγή είναι μονόδρομος και ότι ο μόνος που μπορεί να το κάνει είναι ο Evo Morales. "

Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτό το μονοπάτι είναι χωρίς προβλήματα. Αντιθέτως, χρειάζονται ελιγμοί και να ζυγίζεις τις απειλές. Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο Χουάν Ραμόν Κιντάνα, υπουργός της Προεδρίας, μας είπε την εκτίμηση του:

"Όταν σκέφτεται κανείς το μεγάλο εχθρό, πρέπει να είναι προσεκτικός και να γνωρίζει, ότι ο εχθρός δεν έχει την αρετή της πολιτικής διαφάνειας, αλλά όπως ένας μεγάλος αντίπαλος καταφεύγει στην πονηριά και χρησιμοποιεί τρίτους. Θα έλεγα ότι οι αντίπαλοι μας αντιμετωπίζονται εύκολα πολιτικά, επειδή είναι ανίκανοι να παράγουν ένα εναλλακτικό σχέδιο, από αυτό που έχουμε. Είναι αντίπαλοι ντροπιασμένοι από την πραγματικότητα, δεν έχουν ταυτότητα, δεν διαθέτουν δικό τους δόγμα. Οι προτάσεις τους είναι μάλλον αποτέλεσμα των εξωτερικών επιρροών και ακολουθούν κάποιο μοτίβο ενεργειών. Επομένως, δεν μας απασχολούν πολύ. Αυτό που μας ανησυχεί είναι οι μεγάλοι εχθροί αυτής της επανάστασης, όπου σε κάποια στιγμή έγιναν διακρατικοί, μέχρι που τους χτυπήσαμε μια μέρα. Αργότερα στράφηκαν σε πολιτικά σχέδια αποσχιστικής φύσης και έμειναν εκεί. Σήμερα λειτουργούν στη σκιά, αλλά ξέρουμε ποιος μηχανορραφεί. Φυσικά, χρησιμοποιούν όλες τις μεθόδους που μπορεί να φανταστεί κανείς, για να υπονομεύσουν αυτή τη διαδικασία και, βεβαίως, επιμελήθηκαν ένα πολιτικό πραξικόπημα, και στη συνέχεια πέρασαν από την περιπέτεια του πραξικοπήματος , στην περιπέτεια της αυτονομιστικής τρομοκρατίας . Προειδοποιώ ότι μπορεί να οδηγηθούν σε περιπέτεια αυτοκτονίας¨.

Ένα υπέροχο δώρο γενεθλίων έλαβε ο Evo τις παραμονές της Συνόδου Κορυφής του ALBA που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στην Cochabamba. Οι σκέψεις του συντρόφου Φιντέλ σε άρθρο με τίτλο Ένα βραβείο Νόμπελ για Evo πρόσφερε στους αναγνώστες της Κούβας και στον κόσμο, μια πολύ ακριβή εικόνα για τα προτερήματα του Βολιβιανού ηγέτη.

Μια άλλη νύχτα εξομολογήσεων, ο Evo μας είπε ότι μερικές φορές ονειρευόταν τον Φιντέλ, και ότι όπως έχει μάθει από τους προγόνους τους, ήταν προφητικά όνειρα. Του ζητήσαμε ν’ αναφερθεί στην πρώτη φορά που είδε τον Αρχηγό:

«Πήγα σε μια τελετή που πραγματοποιήθηκε στην Αβάνα το 1992-μας είπε. Με τη βοήθεια πολλών φίλων συγκέντρωσα τα χρήματα για να πληρώσω το εισιτήριο για την Αβάνα. Πήγα στην Αβάνα μόνο για να γνωρίσω την Κούβα και τον Φιντέλ. Έκανα μια ομιλία τριών λεπτών, με τον Φιντέλ να είναι πρόεδρος της συνεδρίασης. Δεν κατάφερα να τον χαιρετήσω, αλλά αργότερα έμαθα ότι με πρόσεξε. Η επιστροφή του ταξιδιού ήταν περίπλοκη. Με προμήθευσαν ένα εισιτήριο μέχρι την Λίμα, όπου έφτασα με ένα δολάριο στην τσέπη. Άλλαξα σόλες. Ευτυχώς, ένας φίλος μου από το Περού, ο Χουάν Ρόχας, μου δάνεισε εκατό δολάρια για να μπορέσω να φτάσω μέχρι τη Βολιβία. "

Και πολύ αργότερα;

"Με τον Φιντέλ είχα αρκετές συναντήσεις. Είναι ένας πολύ σοφός αδερφός, η βασική αρχή του οποίου είναι η αλληλεγγύη και ο αγώνας για την αξιοπρέπεια και τη δικαιοσύνη. Ο Φιντέλ είναι ο καλύτερος γιατρός του κόσμου. Αρκεί να δεις πόσο νοιάζεται για την υγεία των άλλων. Αλλά είναι επίσης ένας μεγάλος δάσκαλος. Έχω την αίσθηση ότι ο Φιντέλ είναι ο διοικητής όλων των απελευθερωτικών δυνάμεων της Αμερικής. "

Τη μέρα που ο Evo εξελέγη επικεφαλής του συνδικάτου, στις φυτείες της κόκας στην Chapare (πρώην γραμματέας του αθλητισμού και, στη συνέχεια, και μέχρι σήμερα, πρόεδρος της Ένωσης των έξι ομοσπονδιών του Τροπικού της Cochabamba), δεν είχε χρήματα ούτε για να ταξιδέψει με το λεωφορείο και να πάει στην συνέλευση, στο χωριό Tunari.

«Πήγα με το ποδήλατο, μας είπε, ήταν πολλά χιλιόμετρα μακριά. ‘Έτσι κάνοντας πετάλι, είχα χρόνο να σκεφτώ. Ο καθαρός αέρας θρέφει τις ιδέες. Σκεφτόμουν, ότι ο κόσμος δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι, οι λίγοι με τα πολλά και οι πολλοί χωρίς τίποτα. Έτσι έγινε ξεκάθαρο σε μένα ότι ο αγώνας πρέπει να είναι αντί-ιμπεριαλιστικός. "

Στη διεθνή σκηνή, ο Evo έχει ένα κύρος εντυπωσιακό, για τις ξεκάθαρες θέσεις του και για το αταλάντευτο ήθος του, στην υπεράσπιση των στερημένων από την Μητέρα Γη. Επιπλέον έχει κερδίσει την εκτίμηση πολιτικών, που είναι στον αντίποδα της σκέψης του, όπως ήταν η περίπτωση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον. Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο EFE, σε μια αποστολή που έλαβε χώρα την 16η Μαΐου 2006, εκείνη την ημέρα, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Νέα Υόρκη, τον ρώτησαν τι γνώμη είχε για την εθνικοποίηση των υδρογονανθράκων και την κατάσταση στη Νοτιοαμερικανική χώρα. Ο Κλίντον απάντησε με τη σειρά του, με μια ερώτηση: «Τι θα έκανε κάποιος αν ήταν Βολιβιανός ανθρακωρύχος, που εργάζεται 60 ώρες την εβδομάδα και έχει να θρέψει τέσσερα παιδιά και δεν έχει καμία προοπτική προόδου;" Ποιον θα ψηφίζατε εσείς; "

Θεωρεί επίσης και τον Ούγκο Τσάβες σαν αδελφό. Αλλά και ο Τσάβες το ίδιο. Κατά τον πρόσφατο γιορτασμό της μνήμης από τα 200 χρόνια, της κραυγής ελευθερίας της Λα Παζ, δήλωσε:

«Τον Evo τον βλέπω πιο ισχυρό από ποτέ, πιο ξεκάθαρο από κάθε άλλη φορά, πιο ηγέτη από ποτέ. Τον υποστηρίζουν, δεν ακούν εκείνες τις φωνές της ολιγαρχίας, που επιδιώκει να εδραιώσει «δαίμονες» στο λαό, κάθε μέρα. (...) Τον περιβάλλουν με αγάπη και χαράζουν και οικοδομούν την μεγάλη Βολιβία ΧΧΙ αιώνα ».

Τον Evo τον θαυμάζουν για πολλά πράγματα σ’ αυτόν τον κόσμο. Έχει ανώτερες αξίες όπως διαφάνεια, εντιμότητα, αξιοπρέπεια και σεβασμό για τους προγόνους. Δεν στηρίζει ούτε την ματαιοδοξία, ούτε το ψέμα. Του αρέσει να ακούει διαφορετικές γνώμες πριν ενεργήσει. Στην Κούβα, μας είπε εμπιστευτικά, είχε μόνο ένα προσωπικό αίτημα: "Να έρθει ο Silvio να τραγουδήσει."


Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο blog  ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ   12 / 2009